Polecamy

Magazyn Iskra

Centrum Informacji Anarchistycznej

Lewica.pl

Indymedia

IBW

WRS

Mamy obecnie 280 tekstów.

Edukacja wolnościowa

Jakie wyzwania stawia współczesnym wychowawcom antypedagogika ?

"Nowa relacja, przyjaźń z dziećmi,
to przede wszystkim sprawa dorosłych.
To oni postrzegając siebie, stają się
dla swoich dzieci niczym rodzeństwo
i wychodzą im w tej nowej roli naprzeciw."

Pedagogika poszukuje ustawicznie nowych rozwiązań, przepisów, a także pewnego rodzaju "technologii" wychowania. To wszystko ofiaruje nauczycielom i wychowawcom jako środki do osiągnięcia zakładanych celów. Jedną z nowych propozycji jest - ANTYPEDAGOGIKA. Nurt ten narodził się w Stanach Zjednoczonych. Powstał głównie opierając się na przesłankach politycznych, psychopedagogicznych i filozoficznych.

Pedagogika emancypacyjna i wolnościowa

W pedagogice emancypacyjnej centralną rolę odgrywa pojęcie emancypacji, czyli wyzwolenia jednostek od społecznej przemocy przez aktywny udział w kreowaniu antyrepresyjnych form wychowania i współżycia, ale i autonomię, wyzwolenie i uzyskanie przez młodego człowieka wewnętrznej niezależności od autorytetów.

Pedagogika antyautorytarna (wprowadzenie)

Okres przed i po II wojnie światowej to czas wzmagającego się totalitaryzmu na świecie (bolszewizm, hitleryzm, stalinizm), podział świata na strefy wpływów ideologicznych, politycznych i ekonomicznych, który pogłębił stan rozczarowania wobec nauk humanistycznych, w tym zwątpienie w moc oddziaływania pedagogicznego na życie codzienne.

W tym czasie pojawia się antyautorytarna krytyka wychowania, która najpierw sprowadza się do krytyki sprawowania władzy i społeczeństwa a po wystąpieniach studentów w 1968 r. pojawia się krytyka, skierowana przeciwko wychowaniu represyjnemu, autorytarnemu. Prekursorem pedagogiki autyautorytarnej w aspekcie politycznym był wybitny humanista i filozof Theodor W. Adorno, który opublikował w 1966 r. esej zatytułowany "Wychowanie po Oświęcimiu" .

Pedagogika niedyrektywna

W różnego rodzaju propozycjach, wręcz receptach (dyrektywach) wychowawczych pojawia się przekonanie, że jest możliwe wyrobienie u dzieci i młodzieży pożądanych przez dorosłych cech czy właściwości osobowościowych. Nic też dziwnego, że na rynku oświatowym dominują podręczniki i poradniki, w których są zawarte najprzeróżniejsze wskazania, normy, formy i metody wychowywania innych. Wystarczy, że wychowawcy uświadomią sobie, kim powinien być ich wychowanek, jakie powinien mieć predyspozycje, by sięgnąć po odpowiedni zbiór przepisów (recept) i znaleźć w nich optymalne rozwiązanie czy strategię postępowania.

Krytyka szkoły tradycyjnej

Krytyka szkoły tradycyjnej z jej sztywną organizacją i metodami, powodującymi bierność uczniów i oderwanie od życia ,doprowadziła w końcu 19 i w 20 wieku do powstania różnych nowych koncepcji i kierunków w teorii i metodyce kształcenia. Niektóre z nich znalazły zastosowanie w praktyce szkolnej i zyskały sobie w różnych krajach dużą popularność.

Summerhill - bez kar i mundurków

Wiele osób sądziło, że wraz ze śmiercią A. S. Neilla w 1973 roku, zasady, na których było oparte życie szkolne - skierowane ku życiu w wolności i sprawiedliwości - zanikną. W rzeczywistości jednak myśl ojca kontynuuje z olbrzymim powodzeniem jego córka, Zoe Readhead wraz z matką, Eną Neill.

Summerhill to szkoła z internatem, znajdująca się w pobliżu Leiston, na terenie hrabstwa Suffolk w Anglii. Przebywa w niej łącznie około stu osób, w tym blisko 75 uczniów w wieku od piątego do osiemnastego roku życia. Pozostałą część stanowią nauczyciele, personel i rodzice pracujący na rzecz szkoły.

Szkoły wolne za granicą. Niemcy i Szwajcaria

Szkoła wolna jest pojmowana jako przestrzeń życia dla dzieci, ale także dla nauczycieli i jej założycieli, dlatego też ma niewielką liczbę uczniów (przeciętnie szkoły te liczą około 30 uczniów). Nie ma w nich podziału na roczniki szkolne, stałe zespoły klasowe ani też nie realizuje się tu ściśle określonego programu nauczania.

Prośba dziecka

1) Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.

2) Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję - poczucia bezpieczeństwa.

3) Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.

4) Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuje postawę głupio dorosłą.

5) Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.

6) Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.

Pedagogika Gestalt jako jedna ze współczesnych teorii wychowania

We współczesnym świecie pojawiło się wiele nowych koncepcji edukacyjnych. Mówi się i pisze o edukacji alternatywnej, elastycznej, pedagogice humanistycznej, antypedagogice. Wiekszość propagowanych koncepcji edukacjynych oparta jest na pedagogicznej orientacji na dziecko. Jedną z takich współczesnych teorii wychowania jest właśnie pedagogika Gestalt, zmierzająca do całościowego postrzegania świata i człowieka, wspierająca procesy rozwojowe.

Pedagogika Gestalt to jeden z rodzajów pedagogiki alternatywnej, która pojawiła się w latach siedemdziesiątych XX wieku. Zmierza ona w kierunku holistycznego postrzegania świata i człowieka oraz wspierania procesów rozwojowych w ich humanistycznym wymiarze.

Edukacja niekonwencjonalna

“Szkoło jezuicka-klesza, szlachecka, burżuazyjna – naborznisiu samolubny, twierdzo przesądów, krzewicielko miedzianych zasad, służyłaś zawsze niskim celom, garści mocną pięść mających bandytów, a nigdy ludziom i nauce…"

Janusz Korczak

Od początków szkoły do początków jej krytyki

Początków szkoły - instytucji przygotowującej młodego człowieka do życia w społeczeństwie, socjologowie dopatrują się w obrządkach inicjacji plemiennej. Podczas tego obrządku młody człowiek stawał na przeciw systemu wartości danej społeczności i musiał go zaakceptować. Istnienie inicjacji w prawie wszystkich znanych plemionach dowodzi, że już ludzie pierwotni dostrzegali potrzebę celowego organizowania wychowania, które wprowadzało młodego człowieka w świat dorosłych.